Door CAMILLE VAN PUYMBROECK

Een verlaten industrieterrein achter het Zuidstation in Anderlecht vormt de achtergrond voor een nieuw cultureel project. Muzikanten, hipsters en skaters komen in de plaats van de vroegere arbeiders en industriële machines. Restanten van dat verleden zijn nog alomtegenwoordig. “Er is dringend nood aan gentrificatie in Brussel.”

Studio Citygate
Turend door de vuile ramen is een indrukwekkend industrieel uitzicht te zien.

Studio Citygate ligt, net als de stadspoorten van weleer, een beetje eenzaam en afgelegen. Anderlecht is stilaan aan een opmars bezig, maar zoals alles in Brussel heeft dat tijd nodig. Over pakweg vijf jaar zou daar echter verandering in moeten komen. Citygate is de naam van een nieuwbouwproject waarbij een hele nieuwe wijk uit de assen zal verrijzen. Aan de rand daarvan ligt een oude textielfabriek, op het nippertje gered van vernieling. Althans voorlopig. De komende jaren schaart Entrakt zich achter de renovatie van het gebouw, dat moet veranderen in een hotspot van culturele activiteit.

Studio Citygate
De eerste vaste klant is al aanwezig op het dakterras.

Entrakt heeft als doel om de leegstandsperiode van panden te overbruggen. Dat doen ze door die opnieuw in te richten als restaurants, coworkingplekken, artiestenstudio’s… Niets is onmogelijk. Antony Morabito (41), community manager bij Entrakt, leidt me rond door het gebouw dat in volle werkzaamheden verkeert. Er is heel wat inbeeldingsvermogen nodig om je voor te stellen hoe alles eruit zal zien, maar er zit zeker potentieel in. “Hier komt een restaurant, daar een winkel, dat wordt onderverdeeld in bureaus… Er is nog veel te doen, maar tegen de zomer zou het eerste deel van het project rond moeten zijn.” Het dakterras op de derde verdieping is alvast veelbelovend. Wat strandstoeltjes, een frisse pint en de juiste muziek – meer ontbreekt er niet om hiervan de volgende hipstertrekpleister te maken.

Studio Citygate
Brute beton en vuile muren moeten binnenkort plaatsmaken voor besmettelijk witte verf.

Antony stelt het project voor als een serie. “Bij het eerst seizoen is nog niemand op de hoogte, het tweede wekt interesse en het derde is het absolute hoogtepunt. Daarna wordt het een beetje te veel en na seizoen zeven is iedereen blij dat het afgelopen is.” Hij ziet het tijdelijke aspect dus niet als een tegenvaller, maar eerder als een pluspunt. Voor een buitenstander lijkt dat raar, want waarom zoveel moeite stoppen in een gebouw dat er over enkele jaren niet meer is? “Weet je wat vijf jaar in een mensenleven voorstelt? Er kan op die tijd een hoop veranderen, alles kan er anders uitzien tegen dan!”

Studio Citygate
Binnenshuis skaten, het kan bij Studio Citygate.

Studio Citygate is geen kraakpand: het is wel degelijk de bedoeling dat het project iets opbrengt. De artiestenateliers zijn al grotendeels klaar en worden dus al verhuurd. Ook het overdekte skatepark is al in werking en we worden onthaald door vrolijk juichende jochies. “Op dit moment ben ik via sociale media bezig met een projectoproep voor de muziekstudio’s in de kelder. Dat heeft best wel succes, wat ervoor zorgt dat ik over een week de luxe heb om een eigen selectie van muzikanten te maken.” Ook hier is fantasie nodig om het uiteindelijke resultaat voor ogen te halen. Vuile muren en brute beton moeten binnenkort plaats ruimen voor kraakwitte verf en fluweelrode tapijten. Zo nu en dan afgewisseld met graffitikunst.

Studio Citygate
Inhoud van een artiestenverzameling.

Als Parijzenaar kan Antony er niet bij dat er in Brussel zo veel historische panden verloederd achterblijven. “We leven in de hoofdstad van Europa, met een enorm potentieel, maar zijn een beetje verworden in een sociale schuilplaats. Alles is verloederd en niemand doet moeite om daar iets aan te veranderen.” Op dat moment wandelen we net langs de oude veeartsenschool van Anderlecht. Als ik opmerk dat dat net het tegendeel bewijst – een appartement daar is voor de gemiddelde Brusselaar meer dan onbetaalbaar – reageert hij wat verontwaardigd. “Dat is de figuurlijke speld in de hooiberg. De gentrificatie komt hier stilaan van de grond, maar er is nog veel nodig om een hele ommekeer teweeg te brengen. De veeartsenschool en Studio Citygate vormen hopelijk een beginpunt.” Als bij wijze van antwoord komt de Brusselse zanger Stromae het café waar we zitten binnengewandeld. Puur toeval of bewijsstuk? Daar mag u zelf over oordelen.

Studio Citygate
Graffiti wordt kunst in Anderlecht.

Is een stad als Brussel al klaar voor gentrificatie? Zullen de prijzen binnenkort stijgen tot Parijse standaarden? Het antwoord is waarschijnlijk nee. Hoewel er veel te zeggen valt voor de opwaardering voor al het cultureel erfgoed in onze hoofdstad, is het tegendeel ook waar. De verloedering die tot in zekere mate het straatbeeld beheerst, zorgt ook voor toegankelijkheid. Pas na het aanpakken van dieperliggende problemen als werkloosheid en culturele breuklijnen is het gepast om dat te veranderen. Tijd doet wonderen.

Praktische info
Studio Citygate
Grondelsstraat 152
1070 Anderlecht
Website

Leave a Reply

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *