Dromen over crepeerstudies zorgt voor onzekerheid

Het is een eeuwenoud debat binnen het studentenmilieu: volg je je dromen of kies je een studierichting die toekomstmogelijkheden biedt? Als hoopvolle studente journalistiek zou je van mij verwachten dat ik meteen de eerste optie verdedig. Volg je passie en alles komt goed! Sorry, maar dat optimisme is ook bij mij beetje bij beetje aan het verdwijnen.

Als achttienjarige naïeveling droomde ik over schrijven. Liefst natuurlijk boeken, maar persberichten of reportages zouden het ook wel doen. Communicatie en uiteindelijke journalistiek leek dus een vanzelfsprekende keuze. Nu ik op het punt sta om af te studeren, stel ik die beslissing sterk in vraag. Once upon a time was ik namelijk erg goed in wiskunde en leerlingen die goed zijn in wiskunde die worden soms ingenieur. Het soort mensen dat voor de diploma-uitreiking al een vast contract getekend heeft en voor wie werkzekerheid en jaarlijkse bonussen evident zijn. Journalisten? Die moeten een ander soort parcours afleggen.

Nu kan je natuurlijk beweren dat geld niet gelukkig maakt en dat kan best zo zijn, maar geen geld maakt ongelukkig en onzekerheid zorgt voor stress. Waar en wanneer ik uiteindelijk werk zal vinden blijft een groot mysterie en ik kan je garanderen dat dromen en passie niet altijd genoeg zijn om die onzekerheid het zwijgen op te leggen.

In De Morgen verscheen onlangs een column van Ann De Craemer waarin ze de zogenaamde ‘crepeerstudies’ verdedigt. Zij beweert dat die studies leiden tot tevreden mensen die geluk vinden in hun werk. Dat geloof ik best, maar daarvoor moeten ze wel eerst werk vinden, niet? En dat werk moet dan ook nog eens aansluiten bij alle dromen en verwachtingen die ze ervan hadden. Een aspirant auteur die eindigt als leraar Nederlands is misschien helemaal niet zo tevreden.

Daarnaast hoor je vaak alleen de succesverhalen. De Craemer zelf bijvoorbeeld stelt dat “wie wil vliegen, moet durven gaan” en gebruikt haar eigen geslaagde parcours van crepeerstudie tot journalist als bewijs. Maar wat met al die studenten die niet als journalist eindigden? Die hebben geen platform als De Morgen om hun ervaringen de wereld in te sturen. Zij hebben waarschijnlijk een heel ander verhaal te vertellen, eentje waar een leuke slogan als “wie wil vliegen, moet durven gaan” helemaal niet op toe te passen valt.

Toch zou ik mezelf zeker geen cynicus noemen. Crepeerstudies hebben absoluut een plaats in onze maatschappij en studenten die het aandurven moeten er zeker voor gaan. Maar ze moeten ook beseffen waar ze op zo’n jonge leeftijd voor kiezen en wat de alternatieven zijn. Volg je niet beter je talent in plaats van je passie? En zal zekerheid je niet gelukkiger maken dan dromen? De kunst is namelijk om passie te vinden in alles wat je doet, want met zo’n mentaliteit biedt het leven ineens veel meer mogelijkheden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *