Siska De Lombaerde (Pizza.be): “Evenveel mannen als vrouwen in topfuncties zou complementair kunnen werken”

foto Clarissa

Vrouwendag, vrouwenmaand, feminisme. Met de komst van sociale media krijgt de beweging voor gelijke kansen tussen vrouwen en mannen nog meer belangstelling. Eén van de thema’s waarvoor de beweging strijdt is meer vrouwen in topfuncties. Want al zou volgens veertig procent van de werkende Belgen een vrouw een bedrijf beter kunnen leiden dan een man, wilt slechts dertig procent effectief door een vrouw geleid worden. Verschillende landen proberen het glazen plafond te doorbreken door de invoering van quota’s voor vrouwen in de raden van bestuur van beursgenoteerde en overheidsbedrijven. Maar wat als je als vrouw reeds on top bent? Hoe is het om een vrouwelijke leidinggevende te zijn? Sta je dan nog stil bij die beweging of is de strijd dan al gestreden? We vroegen het Siska de Lombaerde (32), country manager van het Brusselse kantoor van Takeaway.com, waaronder de bezorgsites Pizza.be, Pizza.fr, Pizza.lu vallen.

Hoe is het om als vrouw een leidinggevende functie te hebben?

SDL: Als vrouw weet ik uiteraard niet hoe het is om een mannelijke leidinggevende te zijn. Natuurlijk hoor ik wel dingen van anderen en kom ik veel in contact met managers van de twee geslachten, zowel binnen als buiten het bedrijf. Het maakt dan ook niet uit of je een vrouw of een man
bent in die functie. Het belangrijkste is dat het naturel aanvoelt, dat je het graag doet en er de capaciteiten voor hebt. Dat is althans hoe het is in dit kantoor en in het hele bedrijf. Het feit dat ik een vrouw ben, maakt bij Takeaway.com niets uit, waardoor ik ook geen verschil opmerk.

Je behoort dan tot de gelukkigen die op haar werk en niet op haar geslacht wordt beoordeeld. In vele landen, waaronder ook België, zijn vrouwen namelijk erg ondervertegenwoordigd in topposities in vergelijking met mannen. Sta je daarbij stil?

SDL: Eigenlijk weinig, omdat dat bij ons niet het geval is. Onze drie board leden zijn mannen maar ik denk niet dat dat een bewuste keuze is. Het zijn de juiste mensen, op de juiste plaats, met de juiste vaardigheden. Het hadden dus evengoed vrouwen kunnen zijn. Verder is er een gelijke verdeling. De sales directorbijvoorbeeld is een vrouw. De customer service director is een man en heeft een vrouwelijk management onder zich. Maar wanneer ik een congres of ander evenement bijwoon, dan besef ik pas dat het echt nog grotendeels een mannenwereld is. Ik heb dus inderdaad geluk, want ik word niet geconfronteerd met het vrouw zijn tussen allemaal mannelijke leidinggevenden op het werk zelf.

Vind je de participatie van vrouwen aan de top belangrijk?

SDL: Ja, omdat het een bepaald evenwicht kan geven. Mannen en vrouwen zijn van nature toch nog altijd anders, wat ervoor zorgt dat ze anders in de zaken staan en anders naar dingen kijken. Evenveel mannen als vrouwen in topfuncties hebben zou dus complementair kunnen werken. Al blijft het belangrijkste dat de juiste mensen in die functie zitten.

Moet die participatie afgedwongen worden via een quota?

SDL: Ja, maar het hoeft daarom niet gelijk verdeeld te zijn. Wel is een minimum nodig om elkaar aan te vullen. Vooral in bedrijven die een meer overwegende mannenwereld zijn is het positief omdat het vrouwen kan motiveren om ervoor te gaan. Het kan eveneens mensen die nog vasthangen aan oude ideeën toelaten om die los te breken, en zorgen voor meer gelijkheid tussen de geslachten.

Denk je dat het harder werken is als vrouw?

SDL: Wat het kantoor hier betreft heb ik absoluut niet dat gevoel. Stel dat er hier een managementfunctie zou vrijkomen en ik daarvoor iemand intern zou zoeken, zou ik op geen enkele manier een voorkeur hebben voor een man of een vrouw. Ik kan me wel voorstellen dat in andere gevallen vrouwen anders behandeld worden, of dat ze misschien iets harder op tafel moeten kloppen om gehoord te worden, of iets meer hun best moeten doen om in aanmerking te komen. Af en toe hoor ik wel eens dergelijke verhalen van mensen in andere bedrijven en sectoren. Gelukkig is dat hier niet het geval.

Wat vind je van Internationale Vrouwendag?

SDL: Ik ben blij dat het bestaat en ik heb zelfs het gevoel dat het elk jaar nog een beetje meer gecommuniceerd wordt en er meer acties rond gevoerd worden. Meer bedrijven spelen er ook op in via een post op sociale media bijvoorbeeld, wat heel positief is. Ik denk dat heel veel vrouwen, waaronder mezelf, dan denken “het is vandaag mijn dag”. Het is eigenlijk een extra moment van trots.

Een vrouw in uw positie heeft dus nog steeds nood aan een vrouwendag en de verschillende thema’s waarvoor die dag staat?

SDL: Ik hoop dat de bestrijding van vrouwendiscriminatie, het dichten van de loonkloof of nog het streven naar meer vrouwelijke managers altijd op de agenda staat bij mensen die daar een verschil in kunnen maken. Maar een dag zoals Internationale Vrouwendag kan wel helpen om dat nog eens goed in de verf te zetten. Op die dag gaan journalisten misschien ook wat sneller geneigd zijn om een aantal van die thema’s in de actualiteit te brengen. Voor mij mag het dus zeker blijven bestaan. Het kan een beetje een verschil maken doordat het een dag is waar je even niet rond al die moeilijke thema’s kunt.

Heb je enige tips voor vrouwen die ook “on top” willen geraken?

SDL: Laat je niet afschrikken. Vooral niet door sectoren die door mannen gedomineerd worden. Wees jezelf en bewijs jezelf door je capaciteiten te gebruiken. Als je hogerop wilt en je kunt doorgroeien naar een managementfunctie, doe het dan. Bij het ene bedrijf gaat dat misschien wat moeilijker zijn, ga je wat meer moeten opboksen tegen anderen die daar ook willen voor gaan. Het zullen daarom niet altijd mannen zijn, het kunnen ook vrouwen zijn. Maar go for it and take that position.

Clarissa Kiaku

Related posts

Leave a Comment