Het Lodewijk Gilliodtsplein, waar tegenstellingen overbrugd moeten worden

12899594_10154030208293839_704184190_o
Het Lodewijk Gilliodtsplein in Brugge

Marteling of verbanning tot de demonen verdreven waren in de oertijd. Opsluiting of geneeskrachtige kuren met schildpaddenbloed en met de uitwerpselen van muizen bij de Romeinen. Een zwerversbestaan of de brandstapel in de middeleeuwen.

Lange tijd werden geesteszieken beschouwd als bezeten door de duivel en werden ze verstoten uit de maatschappij. Tot ver in de twintigste eeuw moesten de ‘onnozelen’ in het ‘gesticht’ verborgen blijven, zoals dat in de volksmond luidde. Ze ondergingen er martelingen en dwangarbeid in de hoop op genezing. In de loop der jaren werd de zorg humaner, maar psychiatrische patiënten leefden nog vaak in het verborgene, afgeschermd van de buitenwereld.

Die tijd ligt achter ons. Niet alle mensen met een psychiatrische aandoening moeten nog in een instelling verblijven. Steeds meer mengen ze zich weer onder de ‘geestelijk gezonden’ van de samenleving.

In de toekomst lijkt dat nog meer dan nu de norm te worden. Minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD) snoeit hevig in het aantal ziekenhuisbedden en dat heeft ook gevolgen voor de psychiatrie. In het psychiatrisch ziekenhuis Onze-Lieve-Vrouw in Brugge verdwijnen bijvoorbeeld zestig plaatsen. Om dat op te vangen investeert de Vlaamse overheid de komende twee jaar drie miljoen euro in ‘Proeftuin Woonzorg in de Geestelijke Gezondheidszorg’. Dat project stimuleert alternatieve woonvormen, waardoor psychiatrische patiënten buiten de ziekenhuismuren behandeld worden en zo opnieuw in de maatschappij kunnen integreren.

Een voorbeeld van zo’n alternatieve woonvorm is Brugwonen. Dat project gaat volgende maand van start in een rustige woonwijk op het Lodewijk Gilliodtsplein in Brugge, ver weg van de psychiatrische instelling. Twaalf patiënten nemen er hun intrek in evenveel witte huisjes. Ze kampen met een aanslepende depressie, schizofrenie of een niet-aangeboren hersenletsel. Ze wonen er zelfstandig, maar kunnen rekenen op de nodige zorg van de aanwezige begeleiders. “De filosofie is dat we mensen uit de psychiatrische ziekenhuizen en centra opnieuw in de maatschappij kunnen laten integreren, mits voldoende ondersteuning en begeleiding”, zegt Steven Ingelbrecht van vzw 4Veld. Het project wil op die manier een brug slaan tussen de wereld van de patiënt en de omgeving. “Er moet zo veel mogelijk contact zijn met de buren. Er komt een informatievergadering waarop de buren meer uitleg krijgen, bijvoorbeeld over wat schizofrenie is. Tijdens de zomer organiseren we een barbecue of straatfeest voor de hele buurt. We zijn vastbesloten om het taboe te doorbreken, ook al beseffen we dat daar veel overtuigingskracht voor nodig zal zijn. Iedereen weet intussen wat het syndroom van Down is. We kennen de aandoening en daarom is de angst weg. Daar willen we naartoe.”

De eerste bewoners worden op 1 april verwacht.

Geef een reactie